۱- انسان سست و بي ايمان مانند كنده اي مي ماند كه هرچقدر آن را بسوزاني تنها دود ميكند.

۲- گذشته مكان يادگارها،آينده مقام اميدها و حال جايگاه تكليف است.

۳- هر كودكي با اين اميد به دنيا مي آيد كه خدا هنوز از انسان نا اميد نشده است.

۴- ارزش مرد با اندازه همت او، صداقتش به اندازه شجاعتش و پاكدامني اش به قدر غيرت اوست.

۵- به تعداد انسان ها راه براي رسيدن به خدا وجود دارد.

۶- لحظات شادي خدارا ستايش كن،لحظات سختي خدا را جست و جو كن ، لحظات آرامش خدا را مناجات كن،لحظات درد به خدا اعتماد كن ودر تمام لحظات به ياد خدا باش.

۷- زندگي را دوست دارم به شرط آنكه:
ز=زندان نباشد ن=ندامت نباشد د=درد نباشد
گ=گريه نباشد ي=يأس نباشد

۸- زندگي را از دريا بياموز كه براي رسيدن به ساحل بي قرار است.

۹- در معادله ي زندگي آينده هچوقت برابر گذشته نيست.

۱۰- بردن آن نيست كه تاس خوب بياوري بردن آن است كه تاس بد را خوب بازي كني.

۱۱- با سنگ هايي كه سر راهت مي گذارند هم مي تواني چيز قشنگي بسازي.

۱۲- هنگامي كه جهل سايه ي تاريكي اش را روي سرت انداخت آنگاه كتابي بيفروز.

۱۳- با ترازوي كتاب كه خود را مي سنجيم هميشه لاغر به نظر مي رسيم.

۱۴- از زندگي هر آنقدر كه لياقتش را داشته باشيم يه ما ميرسد نه آنچه آرزويش را داريم.

۱۵- ابر چقدر بخشنده است كه باران خود را به دريا مي دهد و دريا چقدر امانت دار است كه باران را دوباره به او پس مي دهد.

۱۶- اي شمع آهسته بسوز كه شب دراز است/اي اشك آهسته بريز كه غم زياد است

۱۷- خداوندا به من كمك كن كه قبل از آن كه راجع به راه رفتن كسي صحبت كنم، كمي با كفش هاي او راه بروم.

۱۷- خدايا آنكه در تنهاترين تنهايم تنهاي تنهايم گذاشت هيچگاه در تنهاترين تنهايش تنهاي تنهايش نگذار.

۱۹- مرگ به زندگي گفت: چرا من تلخم و تو شيرين زندگي پاسخ داد چون تو حقيقت هستي و من باطل.

۲۰- اي كاش زندگي فوتبال بود تا خوشي را پاس، جدايي را شوت، بي وفايي را خطا، غم را آفسايد و محلت را گل مي كرديم.

۲۱- وقتي تنهاييم دنبال يه دوست مي گرديم، وقتي پيدايش مي كنيم دنبال عيب هايش مي گرديم، وقتي از دستش مي دهيم دنبال خاطره هيش مي گرديم.

۲۲- مرگ به معناي پوسيدن نيست بلكه به معناي از پوست در آمدن است.

۲۳- عاشق تنها زيبايي صورت را مي بيند وعاقل زيبايي سيرت را و عارف هردو را با هم تماشا مي كند.

۲۴- مادربادستي گهواره ي كودكش و بادستي ديگردنيا را تكان ميدهد.

۲۵- اگر هر دقيقه زندگي ات را با خشم سپري كني شصت لحظه ي خوشبختي ات را از دست داده اي.

۲۶- خشم مركبي است كه سوارش را بر زمين مي زند.

۲۷- ما لحظاتي را گذرانده ايم تا به خوشبختي برسيم ، غافل از آنكه خوشبختي آن لحظاتي بود كه گذشت.

۲۸- اگر كسي را نداشتي كه به آن بينديشي به آسمان بينديش زيراكه آنجا كسي است كه به تو مي انديشد.

۲۹- انسان ها مي گويند چون خيلي گرفتاريم به خدا نمي رسيم اما واقعيت اين است كه چون به خدا نمي رسيم خيلي گرفتاريم

۳۰- آنچنان زندگي كن كه گويي فردا خواهي مرد و آنچنان بياموز كه گويي تا ابد خواهي ماند.

۳۱- گلي در گلزار بودن هنر نيست گل بودن و زيستن در بيابان هنر است.

۳۲- آنكه بر ديگري پيروز شود نيرومند وآنكه بر خود پيروزشود شكست ناپذير است.

۳۳- در دعايي كه مردم براي باران در بالاي كوه مي خوانند تنها كسي كه چتر با خود به همراه مي آورد به كار خود ايمان دارد.

۳۴- محبت سكه اي است كه اگر در قلك دل كسي افتد نمي توان آن را برداشت مگر آنكه دل را بشكني.

۳۵- به كعبه گفتم تو از خاكي، من ازخاكم چرا بايد به دور تو بگردم؟ ندا آمد تو با پا آمدي بايد بگردي برو با دل بيا تا من بگردم.

۳۶- اگر مي خواهي عظمت خدا را بداني، نعمت هاي خود را به توان بي نهايت برسان

۳۷- چه خوب است زندگيمان مانند يك بردار،داراي ابتدا،انتها و جهت باشد. كساني كه ابتدا و جهت زندگي خودرا به خوبي بشناسند به يقين انتهاي خوبي خواهند داشت.

۳۸- هيچوقت مغرور نشو چرا كه برگ هاي درخت وقتي مي ريزند كه فكرمي كنند طلا شده اند.

۳۹- سخت ترين معلم زندگي است، زيرا كه اول امتحان مي گيرد سپس درس مي دهد.

۴۰- به فردي مي گويند:محبت را از كه آموختي؟ او درپاسخ گفت از پسري كه در نقاشي اش خورشيد را سياه كشيد تا پدرش زيرآفتاب نسوزد.

۴۱- اگر بالا نمی رویم لااقل سیبی باشیم که در افتادنش اندیشه ای را بالا می برد.

۴۲- روی هر پله که باشی خدا یه پله از تو بالاتره
نه به خاطر اینکه خداست
بلکه به خاطر اینکه دستتو بگیره...

۴۳- غرور از فرشته شيطان ، و تواضع از خاك ، انسان مي سازد.

۴۴- خوشبختی، داشتن دوست داشتنی ها نیست، بلکه دوست داشتن داشتنی هاست.

۴۵- هيچگاه فاصله ها حريف خاطره ها نيستند.

۴۶- بياييد مهرباني ها را از آسمان،زلالي را از دريا، صبر را از سنگ و شكوفايي را از گل بياموزيم.

۴۷- ياحسين از با حسين يك نقطه كم دارد ولي باحسين بودن كجا، يا حسين گفتن كجا

۴۸- كاش دوستي آدم ها مثل رفاقت چشم ودست بود،وقتي دست زخم ميشه چشم گريه مي كنه،وقتي چشم گريه مي كنه دست اشكاشوپاك مي كنه.

۴۹- يكي زيبايي منظره را مي بيند،يكي كثيفي پنجره،اين تويي كه تصميم مي گيري چطور به زندگي نگاه كني

۵۰- مي دوني چه فايده اي دارد كه زير باران راه بروي؟كسي متوجه اشك ريختنت نمي شود.

۵۱- بيچاره سنگ، بيچاره سنگي كه از دست كودكي به سمت پرنده اي پرتاب مي شود. نمي داند دل كودك را بشكند يا بال پرنده را؟؟

۵۲- همه مي گويند شيشه ها احساس ندارند ولي وقتي روي شيشه اي نوشتم ياحسين آهسته گريست.

۵۳- هركس به طريقي دل ما مي شكند/بيگانه جدا دوست جدا مي شكند بيگانه اگر مي شكند حرفي نيست/من درعجبم دوست چرا مي شكند؟